نـــگیره کـــس یه وقــت دستای یارٌمٌ
نبــینه کس یـــه وقت مــــوهای یارٌمٌ
خـــــــداونـــدا بــزرگی کــــن نــزارش
کسی جـــز مــن بشه زیـــــبای یارٌمٌ
مبادا شـــب که چشمش بـی قراره
کسـی پـــاکش کــنه اشــــکای یارٌمٌ
یــه جوری کاش که میشد توی دنیا
فـــقط من بـــشنوم حـــــرفای یـارٌمٌ
بـــمیره هرچه غم هر جای دنیاست
کــه بـــارونی نـــشه چــشمای یارٌمٌ
فــقــط ایـــنم بــــگــم پــــــروردگـــارا
بـــــزن بـــر جـون مــن دردای یـــــارٌمٌ
برای شاهزاده شعرام♥
دنــــــیای مـــن اغــوش تو
چــشمای مــخمل پوش تو
گــم مـیشه روزا و شـــبام
وقتی مـیشم خـــاموش تو
چـیکار کــنم احـــساس من
انـــگار شـــــده پــــاپوش تو
وقتی مــیگی مــــال مــــنی
بد جور میشم بی هوش تو
گــاهی میگم کاش میشدم
گـــوشواره هـــای گوش تو
بـــس که دلم تــنگت میشه
مــیگم بــشم هــــمدوش تو
برای شاهزاده شعرام ♥
عزیزی که امید نفسهامه ...
بخواب الـــــــهی چشم تو خواب زمستون نبینه
پنبه ی گونه هات یه وقت قطره ی بارون نبینه
بخواب فدای عــــــشق تو تموم لحظه های من
یــــه کاری کن که عــــاشقت نگاتو حیرون نبینه
بـــخواب خـدای مهربون مارو بهم مــــی رسونه
خــــــدا کــنه ماهی ما , کـــــــویر ویــــرون نبینه
بـــــخواب ستاره ی شبم , من اینجا بیدار توام
تــــا چــشم نـــازنین تـــو خـــواب پریشون نبینه
بــخواب که اسمون من روز و شبش مال توئه
تــــو خورشیدش بـاش و بزار ابر بـهارون نبینه
برای شاهزاده شعرام
زاده شده در نیمه شب بیست و نهمین روز از
پانزدهمین ماه زندگی ...